Güney Kafkasya Siyaset Bilimciler Kulübü Başkanı, Azerbaycanlı siyaset analisti İlgar Velizade, Daily Europe Online YouTube kanalında yaptığı açıklamada, Avrupa Siyasi Topluluğu’nun Kopenhag’daki toplantısının, Avrupa’nın Güney Kafkasya’ya yönelik değişen tutumlarını ve Ermenistan–Azerbaycan normalleşmesinde istikrarlı ilerlemeyi vurguladığını söyledi.
Velizade, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron da dahil olmak üzere Avrupa liderleriyle Cumhurbaşkanı İlham Aliyev’in görüşmelerine dikkat çekerek, sadece görüntülerin bile Paris’in “çatışma sonrası gerçekleri anladığını ve kabul ettiğini” gösterdiğini belirtti. Macron’un önceki söylemlerini, Bakü ve Erivan arasında Washington arabuluculuğunda sağlanan ilerlemeyi kabul etmeye yönelik mevcut isteklilikle karşılaştırdı.
Kenar temaslarına değinen Velizade, Aliyev–Paşinyan görüşmesini nihai barışa doğru daha geniş ve kademeli bir sürecin parçası olarak karşıladığını, ancak bu tür kısa formatlardan dramatik atılımlar beklemediğini ifade etti.
Fransa’nın bölgedeki rolünü ele alırken, İtalya’nın Azerbaycan’daki artan varlığını Paris için “rahatsız edici bir sürpriz” ve Macron’un kayıtsız kalamamasının nedeni olarak gösterdi. Ayrıca, sömürgeciliğe karşı kampanya yürüten Bakü İnisiyatifi Grubu’nun “çalışmalarını sürdürdüğünü”, ancak son zamanlarda daha az kamuoyu önünde olduğunu söyledi.
Ermenistan iç siyasetine dönen Velizade, Başbakan Nikol Paşinyan’ın gelecek yılki seçimler öncesinde “gerçek Ermenistan” gündemini güvence altına almaya odaklandığını, buna Karabağ sonrası siyasi düzeni resmileştirmeye yönelik anayasa değişikliklerinin de dahil olduğunu savundu.
Washington barış sürecine yönelik son saldırıları, ABD’deki Ermeni diasporasının unsurlarına bağlayan Velizade, bazı aktörlerin intikamcı güçleri içeride desteklemek için kaynakları harekete geçirdiğini öne sürdü — bu iddiaları Ermenistan’ın kutuplaşmış seçim öncesi iklimiyle ilişkilendirdi.
Moldova’daki seçimlere ilişkin olarak Velizade, AB yanlısı yetkililerin idari araçları kapsamlı şekilde konsolide ettiğini, ancak hükümetin tüm eleştirmenlerinin mutlaka “Rusya yanlısı” olmadığını kaydetti.
Daha geniş çerçevede, herhangi bir tarafın sürekli dış müdahalesinin toplumları kronik bir dengesizlik ve gizli çatışma durumuna kilitlediği uyarısında bulundu.
Tüm bu sürtüşmelere rağmen Velizade’nin vardığı sonuç pragmatikti: Avrupa, Güney Kafkasya’ya mevcut haliyle yeniden uyum sağlıyor; Bakü–Erivan temasları yavaş da olsa ilerliyor; bölgesel aktörler ise maksimalist söylemleri geride bırakarak işlemci diplomasiye dayalı yeni dengeye uyum sağlıyor.
